W skrócie

• W 2026 roku w Kanadzie rak szyjki macicy ma zostać rozpoznany u około 1700 kobiet, a około 450 ma z tego powodu umrzeć.
• Zachorowalność rośnie w grupie wiekowej 35–54 lat, mimo dostępu do szczepień przeciwko HPV i nowocześniejszej diagnostyki.
• Specjaliści wskazują, że problemem jest pomijanie badań przesiewowych i brak dalszej diagnostyki po nieprawidłowym wyniku.
• W Polsce badania przesiewowe są dostępne w ramach NFZ, a szczepienia przeciwko HPV można wykonać prywatnie lub w programach samorządowych.

Liczba zachorowań i zgonów

Szacunki Canadian Cancer Society zakładają, że w 2026 roku u około 1700 kobiet w Kanadzie zostanie rozpoznany rak szyjki macicy, a około 450 z nich umrze z powodu tej choroby (Nowotwór, któremu można zapobiegać, zbiera coraz większe żniwo w Kanadzie - GAZETA dziennik Polonii w Kanadzie – gazetagazeta.com). Zachorowalność w grupie wiekowej 35–54 lat rośnie, mimo postępów w diagnostyce i powszechniejszego dostępu do szczepień przeciwko wirusowi HPV.

Dlaczego profilaktyka ma znaczenie

Rak szyjki macicy należy do nowotworów, w których kluczowe są profilaktyka i wczesne wykrywanie zmian. Badania przesiewowe pozwalają zauważyć zmiany przednowotworowe, zanim rozwinie się nowotwór. Szczepienia chronią przed najgroźniejszymi typami wirusa HPV, które mogą prowadzić do choroby.

Nowoczesna diagnostyka

Dr Julie Anne Francis, ginekolożka onkologiczna z Lakeridge Health w Ontario, zwraca uwagę na postęp w diagnostyce. Obok tradycyjnej cytologii, czyli oceny komórek pobranych z szyjki macicy, stosuje się testy wykrywające obecność wirusa HPV.

Pominięte badania

Specjaliści podkreślają, że poważnym problemem pozostaje to, że kobiety nie wykonują badań przesiewowych, a po nieprawidłowym wyniku nie zgłaszają się na dalszą diagnostykę. Opóźnienia w tym etapie sprawiają, że choroba bywa wykrywana w późniejszym stadium.

Co to oznacza dla pacjentek w Polsce

W Polsce badania przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy są dostępne w ramach programów NFZ, a szczepienia przeciwko HPV można wykonać prywatnie lub w wybranych programach samorządowych. Zalecenia dotyczące wieku i częstotliwości badań różnią się między krajami, dlatego pacjentki powinny kierować się wytycznymi polskich placówek i lekarza prowadzącego.